بضی وختا قراره نشه، ولی یه دفه میشه!

بضی وختا مجبوری توی زِمین خودت نه، توی زِمینِ روزگار، بازی کنی، در خانهی حریف، ینی توی غربت! باید ببری، اما مث همیشه نه تنها نمیبری، دوتّام گل میخوری، خودتو بازنده تلقی میکنی، در انتهای تونل، هیییییییییچ نوری نیست، همه چی طوری پیش میره که ینی قراره نشه، اما یه دفه میشه! دو تا گل میزنی و با قانون گل زده در خانه حریف، صعود میکنی، میگید نه؟ میگید رویاست؟ نه! رؤیا نیست، بازی ایران - استرالیا در مقدماتی جام جهانی 98 رو ببینید! امروز سالگردشه، 8 آذر. دقیقن همینجوری بود، پس میشه! قرار بود نشه، ولی شد...

... شدنهامان فزون باد...